| PROLOG
Yüksek dağlarda Aşık Ahmet, halkının çok sevdiği
bir ezgiyi çalar. Genç aşıklar bu ezgiye eşlik ederler ve birden
bir yarışma başlar. Aşıkların en genci olan Emrah, hepsini yener
fakat yaşlı Aşık Ahmet’i geçemez. Onun ustalığını kabul eder,
sazını ona bırakarak yarışmadan çekilir. Genç delikanlı, çok
üzgündür; onun yakarışlarını, Tanrı’nın kutsal dervişi Hazret-i
Pir duyar ve Emrah’ı yetiştirmeye karar verir. Sadece gerçek
aşkın kalbi alevlendirebildiğini, ancak sıkıntılardan geçerek
gerçek bir müzisyen olup yaşadığı duyguları ifade edebileceğini
söyler. Kutsal derviş ona, genç bir kız hayali gösterir. Emrah
o eşsiz güzellikten çok etkilenir. Yaklaşmaya çalışır fakat
hayal kaçar ve karanlıkta kaybolur. Emrah’ın elinde saz tellere
dokunur ve her taraf müzikle dolar onu seyreden kutsal derviş
kaybolur.
|
| 1.
PERDE
Sabah, şafak vakti. Şehir uyanmakta
pazar meydanı yavaş yavaş insanlarla dolmaktadır. Meydana arkadaşlarıyla
birlikte Emrah gelir. Görkemli bir müzik eşliğinde meydandan
Miroğlu Bey geçer. Halk saygıyla onları selamlar. Kız arkadaşlarıyla
birlikte Selvihan babasını karşılar. Emrah Selvihan’ı görüp
büyülenir ve gördüğü hayalle aynı kişi olduğunu anlar. Birbirlerine
aşık olurlar. Selvihan arkadaşlarıyla oradan uzaklaşır. Emrah
tedirgindir, Selvihan onun kalbini esir almıştır. Fakat kötü
bir hisse kapılır. Kutsal derviş eve gir ve aşkının gücünü gör
der.
Miroğlu Bey, konağında hazırlık içindedir, Kara Vezir’i karşılayacaktır.
Emrah, arkadaşlarıyla birlikte olan Selvihan’dan gözünü ayıramaz.
Güçlü ve görkemli Kara Vezir askerleriyle gelir. Kara Vezir,
ev sahibine hediyeler getirir ve barış simgesi olarak bir kılıç
verir. Oğlu Şah Abbas, Selvihan’ı görür ve ayaklarına kapanır.
Kara Vezir, oğlu ile Selvihan’ı evlendirmek istediğini söyler.
Miroğlu kabul eder. Selvihan şaşırmış, yalvarırcasına Emrah’a
bakar, çaresizdirler.
Akşam Miroğlu’nun konağının bahçesinde, Selvihan çok endişelidir.
Kalbi Emrah’a aittir. Bir anda bahçede Emrah belirir, veda edecektir.
Gençler kendilerini tutamaz, birbirlerine sarılır. Saf aşkla
dolu sözler söylerler. Şah Abbas aldatıldığını görür. Askerleri
Selvihan’ı kaçırır, Emrah’ı döver.
|
2.
PERDE
Sarayda askerler ve cariyeler arasında Şah Abbas’ın
zaferi kutlanır. Şah Abbas çok mutludur. Selvihan onu reddeder,
onun kalbi sonsuza dek başkasına aittir. Selvihan yalvarır.
Şah Abbas onu zorla elde etmeye çalışır. Selvihan bir hançerle
kendini öldürmek isterken, Şah Abbas onu kurtarıp hapsederler.
Saraya dervişler gelir. Kara Vezir onları selamlar ve içeriye
davet eder. Dervişlerden bir tanesi kıyafetlerini üzerinden
atar. Bu Emrah’tır. Selvihan’ı bulup onu kurtarır, yeniden beraberdirler.
Artık hiçbir güç onları ayıramaz. Saraydan kaçarlar.
Çok kızgın olan Şah Abbas askerlerini onları yakalamak için
yolar. Kara Vezir’in ordusu ortalığı yakıp yıkar, onları yakalar.
Gençler, Miroğlu’na kendilerini kutsamaları için yalvarır. Miroğlu
onların asaletine ve genç delikanlının cesaretine hayran kalır.
Miroğlu bir düello yapılsın der. Duelloyu kazanan Selvihan’a
sahip olacaktır. Miroğlu, Kara Vezir’in hediye ettiği kılıcı
atar ve vuruşurlar. Müziğin gücüne karşı silahlar etkisizdir.
Kara Vezir, Miroğlu’nu öldürmek üzereyken, Selvihan araya girer
ve yanlışlıkla Şah Abbas'ın kılıcıyla öldürülür.Şah
Abbas dehşetle geri çekilir.Emrah
sazıyla, Şah Abbas ise kılıcıyla düelloya başlar.
EPİLOG
Babası
kızının cesedi üzerine kapanmıştır. Emrah’ın üzüntüsü sonsuzdur.
Kutsal Derviş onların aşkının müzikle devam etmesi gerektiğini
söyler. Şimdi artık sonsuza kadar Selvihan Emrah’ın ilham perisi
olacaktır. Emrah eline sazı alır ve çalmaya başlar. Tüm aşıklar
ona katılır.
|
|